Εκλογές 6-5-2012. Οι ψήφοι των Κομμάτων στον Γέρμα.

Ν.Δ.    ------------------ 204

ΠΑΣΟΚ  -----------------79

ΣΥΡΙΖΑ  ---------------- 75

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ  -------- 59

ΚΚΕ  -------------------- 58

ΑΝΕΞ. ΕΛΛΗΝ.  ----- 53

ΔΗΜ. ΑΡ.  --------------14

Λοιπά κόμ.-Άκυρα----- 58
Σύνολο ψήφων .......... 600

Το πουλί «η Κιούρου (Κιούρω)»

Γερμανιώτικο παραμύθι

Το πουλί η "Κιούρω".

     Το πουλί «η Κιούρου (Κιούρω)»

     Την εποχή που οι γεωργοί του Γέρμα Καστοριάς, «δευτερίζουν» (: σκαλίζουν και ξεβοτανίζουν για δεύτερη φορά) τις φυτείες των φασολιών τους, δηλαδή περί τα τέλη Ιουνίου – αρχές Ιουλίου, πετάει επάνω απ’ τους καλλιεργημένους αγρούς κι απ’ τα παραποτάμια λιβάδια τους ένα συμπαθητικό πουλί, που φωνάζει συνεχώς «κιουρ-κιούρου», και που γι’ αυτό ονομάζεται «Κιούρου» (σ.σ. πρόκειται μάλλον για το Βραχοκιρκίνεζο). Όταν οι αγρότισσες του χωριού ακούν αυτές τις φωνές της «Κιούρους», διηγούνται στα παιδιά τους το ακόλουθο συγκινητικό παραμύθι:
    «Μια φορά κι έναν καιρό ήταν και καπού’ταν (: κάπου ήταν) δύο αδελφές. Η μεγαλύτερη ήταν καλοπαντρεμένη και είχε μεγάλη περιουσία και πολλούς υπηρέτες, αλλά ήταν όμως και πολύ «άδοτη» (: υπερβολικά σκληρή και τσιγκούνα), «δεν έδινε ούτε στον άγγελό της νερό».
    Η μικρότερη αδελφή λεγόταν Κιούρω (σ.σ. είναι το θηλυκό του ονόματος Κύρος. Βλέπε Διαδίκτυο), ήταν πάμφτωχη χήρα και είχε τέσσερα μικρά παιδιά, που για να τα θρέψει ζύμωνε ολημερίς στο σπίτι τής πλούσιας αδελφής της.


Ο Γέρμας Καστοριάς.

     Όταν η Κιούρω τελείωνε το ζύμωμα στο πλουσιόσπιτο τής αδελφής της, δεν καθάριζε τα χέρια της, αλλά επέστρεφε στο φτωχικό της με τα υπολείμματα του ζυμαριού κολλημένα στις παλάμες της. Εκεί τα μάζευε (τα υπολείμματα του ζυμαριού) κι έφτιαχνε μ’ αυτά μικρές πίτες και τούρτες για τα παιδάκια της.
    Αυτή η παράξενη συνήθεια της Κιούρως, να επιστρέφει δηλαδή στο σπίτι της με τα ζυμάρια στα χέρια, έγινε αντιληπτή από μια κακόψυχη γειτόνισσά της, η οποία κατάλαβε αμέσως τι συνέβαινε και είπε στην πλούσια αδελφή:
   "Κυρά μου παινεμένη, η Κιούρω φεύγει κάθε μέρα απ’ το αρχοντικό σου με τα ζυμάρια στα χέρια της και σε παίρνει έτσι το «κασμέτι» σου (: την τύχη σου). Από τώρα και στο εξής, όταν τελειώνει το ζύμωμα, να την υποχρεώνεις να σκουπίζει τα χέρια της".

Φυτεία φασολιών στον Γέρμα.

    Κι αυτό έγινε. Η μεγάλη αδελφή υποχρέωνε πλέον την Κιούρω να σκουπίζει καλά τα χέρια της πριν επιστρέψει στα νηστικά παιδάκια της.
    Πέρασε λίγος καιρός και κάποια ημέρα η Κιούρω δεν προσήλθε να ζυμώσει στο αρχοντόσπιτο. Η σκληρόκαρδη και τσιγκούνα αδελφή της παραξενεύτηκε γι αυτό και πήγε στο φτωχικό τής Κιούρως για να δει τι συνέβαινε. Κτύπησε την πόρτα, φώναξε πολλές φορές, αλλά δεν έλαβε καμιά απάντηση. Τότε μπήκε μέσα και βρήκε σε μια γωνιά την Κιούρω νεκρή, να κρατάει σφικτά στην αγκαλιά τα τέσσερα παιδιά της, που είχαν πεθάνει και αυτά από ασιτία. Αμέσως εννόησε τι είχε συμβεί, συναισθάνθηκε τη βαριά ενοχή της απέναντι στην αδελφή και τ΄ ανεψάκια της, άρχισε να κλαίει γοερά και να οδύρεται και ζήτησε από το Θεό να την κάνει πουλί. Κι όντως έτσι έγινε. Ο Θεός τη λυπήθηκε και τη μεταμόρφωσε σε πουλί, την «Κιούρου», η οποία από τότε πετάει στον αέρα και αναζητάει την αδελφή της φωνάζοντας συνεχώς «κιούρ – κιούρου», που σημαίνει: «Κιούρω – Κιούρω», «κιούρ (: πίτα) – κιούρου (: τούρτα), θα σε δώσω».


Άλογα με τα οποία "αυλακιάζουν" τα φασόλια.

     (Καταγραφή αφήγησης της Γερμανιώτισσας κ. Αντιγόνης Α.)

 

Εαρινό τοπίο με μαργαρίτες στον Γέρμα.

Η κ. Ευλαμπία Πρώιου, μία άξια Γερμανιώτισσα.

Η κ. Ευλαμπία Πρώιου

     Η Γερμανιώτισσα Ευλαμπία Πρώιου του Ευαγγέλου και της Βελούδας γεννήθηκε στις 21 Μαρτίου 1980. Τελείωσε τις λυκειακές της υποχρεώσεις το 1997 στο Άργος Ορεστικό Καστοριάς και σήμερα φοιτάει στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο των Πατρών, στη σχολή Θετικών Επιστημών και Τεχνολογίας, στο τμήμα Πληροφορικής.

    Είναι παντρεμένη με τον κ. Ζήση Βαρζή και μητέρα δύο παιδιών. Κατοικεί μόνιμα στο δημοτικό διαμέρισμα Αλιάκμονα ( Βρατίνι) του Δήμου Νεάπολης Κοζάνης. Είναι Δημοτική Σύμβουλος τα τελευταία 8 χρόνια στον Δήμο Νεάπολης. Διετέλεσε Αντιδήμαρχος το έτος 2003 σε θέματα Πολιτισμού - Αθλητισμού και δημοσίων σχέσεων του Δήμου Νεάπολης. Διετέλεσε Αντιπρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου το 2009 - 2010 και μέλος σε επιτροπές του Δήμου Νεαπόλεως. Είναι Ιδρυτικό Μέλος Ι.Π.Α.Δ.Μ, Μέλος της Ένωσης Πολιτιστικών Φορέων Νομού Κοζάνης, Γραμματέας ΔΗΜ.ΤΟ Νέας Δημοκρατίας Νεάπολης 2004-2006, Μέλος ΝΟ.Δ.Ε. Κοζάνης 2007 έως και σήμερα και Πρόεδρος ΔΗΜ.ΤΟ Νέας Δημοκρατίας Νεάπολης 2010 έως και σήμερα.

    Οι συμπατριώτες της Γερμανιώτες συγχαίρουν την αγαπητή κ. Ευλαμπία Πρώιου, για την πολύπλευρη κι αξιοθαύμαστη δραστηριότητά της, που τιμά ιδιαίτερα τον Γέρμα, και την εύχονται να είναι πάντα γερή, να χαίρεται την οικογένειά της και να έχει συνεχώς επιτυχίες στη ζωή της.

Το χελιδόνισμα στον Γέρμα Καστοριάς. 1η Μαρτίου.

    Κείμενο του Χρίστου Γεωργίου

    Το παρακάτω τραγούδι το τραγουδούσαν άλλοτε τα παιδιά του σχολείου την πρώτη Μαρτίου κάθε χρόνο. Εκείνη την ημέρα το σχολείο δεν λειτουργούσε. Οι μαθηταί έπαιρναν από την εκκλησία ένα ξύλινο πουλί και το κάρφωναν στο άκρο ενός μακρού ξύλου. Ένας μαθητής κρατούσε το ξύλο με το πουλί ψηλά και τα άλλα παιδιά ακολουθούσαν κι όλα μαζί γύριζαν στο χωριό και τραγουδούσαν. Τέτοια πουλιά υπάρχουν στην εκκλησία και μάλιστα επάνω στο τέμπλο και φαίνεται πως συμβολίζουν το Άγιο Πνεύμα.
    Εδώ στο έθιμο αυτό συμβολίζει τη χελιδόνα. Το ξύλο με τη χελιδόνα το έπαιρνε συνήθως ο μαθητής εκείνος στο σπίτι του οποίου πήγαιναν και το διηύθυνε σε γωνίες και άκρες του σπιτιού, σε μέρη δηλαδή που συνηθίζουν οι χελιδόνες να χτίζουν τις φωλιές των.
    Τα παιδιά γύριζαν έτσι στα σπίτια και μάζευαν αβγά και λεφτά. Αφού τελείωναν το γύρισμα στο χωριό, επέστρεφαν στο σχολείο και τα μεν αβγά τάπαιρνε ο δάσκαλος, τα δε χρήματα τα μοιράζονταν οι μαθηταί.
    Το τραγούδι που τραγουδούσαν ήταν το εξής:

Μάρτι, Μάρτι μου καλέ, κι Φλιβάρι, Φλιβαρέ,
πόσουν τόπου(ν) έδειρις κι’ έμαθες τα γράμματα;
γράμματα σπουδάγματα του θιού τα πράγματα;
Άνθρουπους αγράμματους ξύλου(ν) απελέκητου.
…………………………………………………
Τσιμ, τσιμ, δάσκαλι, τσιμ, τσιμ, πουρδάσκαλι,
τι γυρέβ’ ου δάσκαλους; Όρνιθα κι πεντ’ αβγά,
να (γ)ιννάη, να κ(λ)ουσσάη κι να βγάζη κι πουλιά.
Μέσα ήλιους κι χαρά, όξου ψύλλους, πόντικας,
κι τώρα κι του χρόνου (κι) τουν άλλουν παραπάνου.
……………………………………………………
Χιλιδόνα πέρασι(ν) απού Μαύρη θάλασσα
Έκατσι(ν) κι λάλησι(ν) πύργιουν ιθιμέλιουσι(ν).
Τσιμ, τσιμ, δάσκαλι, κ,τ.λ.

Ο Γέρμας Καστοριάς

    Το παραπάνω ποίημα είναι ένα χελιδόνισμα. Υπάρχουν πολλές παραλλαγές τέτοιων ποιημάτων, που παρουσιάζουν πολλές ομοιότητες και ψάλλονται σε πολλά μέρη. Η αρχή των ποιημάτων αυτών ανάγεται στους αρχαίους χρόνους. Ένα τέτοιο ποίημα μας διέσωσε ο Αθήναιος (Η΄ 60).
    Η χελιδόνα που κάμνει την εμφάνισή της ύστερα από μακρόχρονη αποδημία το μήνα Μάρτη και της οποίας σύμβολο περιάγεται από τους μαθητάς του σχολείου, θεωρείται καλός οιωνός. Ελπίζομε πως το πουλί αυτό θα μας είναι άγγελος, θα μας φέρη ευτυχία και χαρά. Γι’ αυτό και πιστεύεται πως είναι ιερό και δεν καταδιώκεται και δεν κακοποιείται, όπως τα άλλα πτηνά.

Ο αείμνηστος Χρίστος Γεωργίου,
συγγραφέας του παρόντος κειμένου

    Πολλοί ασμενίζουν να φιλοξενούν χελιδόνια• ευχαριστούνται και το θεωρούν καλό να έρχωνται τα χελιδόνια και να χτίζουν τις φωλιές τους στα σπίτια τους. Η πρώτη στροφή αναφέρεται στα γράμματα. Τα παιδιά του σχολείου εγκωμιάζουν την σπουδαιότητα και την σημασία των γραμμάτων. Στην δεύτερη στροφή, στην επωδό, έχουμε ένα χαρακτηρισμό του δασκάλου και τα φιλοδωρήματα του. Επίσης σ’ αυτήν εκφράζονται και ευχές. Δώρα, που συνήθιζαν να του δίνουν, ήταν κόττες, αβγά, πίττες, φρούτα, κρασί, κρέας, ιδίως χοιρινό, λουκάνικα κ.τλ.
    Οι πλείστοι στίχοι του άσματος είναι επτασύλλαβοι καταληκτικοί και προηγείται στον πόδα η θέση, έχουν δηλ. μέτρο τροχαϊκό.

Γερμανιώτικη οικία οικογένειας Αλεξίου,
έτους 1851 (ελαιογραφία)

ΣΗΜΕΙΩΣΗ. Ο αείμνηστος Γερμανιώτης Χρίστος Γεωργίου (1890 – 1972) υπήρξε καθηγητής φιλόλογος, κι ένθερμος δημοτικιστής. Έγραψε δύο σημαντικά βιβλία αναφερόμενα στη γενέτειρά του τον Γέρμα, καθώς και πολλά αξιόλογα άρθρα, που δημοσιεύτηκαν σε περιοδικά κι εφημερίδες. Στο παρόν κείμενο διατηρήθηκε η ορθογραφία του συγγραφέα του.

Οικία Δόβα στον Γέρμα, 19ος αιών

Το σχολείο του Γέρμα.
Λειτούργησε από το 1770 έως το 2010

Ο Δάσκαλος του Γέρμα
Στυλιανός Αγγελής  (+ 1964)

Η Μεγάλη Αποκριά και η Καθαρά Δευτέρα στον Γέρμα Καστοριάς

Γερμανιώτης δίπλα σε αναμμένη κλουδαριά

    ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ
    Το Πάσχα είναι, ως γνωστόν, η μεγαλύτερη θρησκευτική γιορτή των Ορθόδοξων Ελλήνων. Είναι η "Εορτή των εορτών" και η "Πανήγυρις των πανηγύρεων", διότι κατ’ αυτό εορτάζεται και πανηγυρίζεται το μέγα θαύμα, η εκ νεκρών ένδοξη ανάσταση του Χριστού μας. Η εν λόγω λαμπρή γιορτή - η Πασχαλιά των κατοίκων του χωριού Γέρμα Καστοριάς - συνοδεύεται και από άλλες μικρότερές της γιορτές, όπως είναι οι Απόκριες και η Καθαρά Δευτέρα. Οι γιορτές αυτές είναι κατά βάση θρησκευτικές κι εορτάζονται στους ναούς μας σύμφωνα με το καθιερωμένο τελετουργικό. Παράλληλα όμως, πλαισιώνονται και από διάφορες λαογραφικές εκδηλώσεις - εθιμικά δρώμενα, που είναι ενδιαφέρουσες και γι’ αυτό και παρουσιάζονται εν συντομία ακολούθως


Ο Σάκης μπροστά σε ξύλα και "σμάρια"
προοριζόμενα για την κλουδαριά του Γέρμα

    Α) Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΚΡΙΑ (ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ)
    Η Κυριακή της Τυρινής είναι για τους Γερμανιώτες ημέρα χαράς και γλεντιού. Κατ’ αυτήν
λαμβάνουν χώρα τα εξής έθιμα:
    1) Στήσιμο και κάψιμο κλουδαριάς (κλαδαριάς).
    Το πρωί της Μεγάλης Αποκριάς τα παιδιά στήνουν στις γειτονιές τους μεγάλες κλουδαριές (σωρούς κλαδιών δέντρου). Στη μέση τοποθετούν όρθιο τον "ούρο" κι ολόγυρα στοιβάζουν "ντέγκια" από "τσάκνα" και "σμάρια" βελανιδιάς. Το βράδυ ανάβουν τις κλουδαριές, τραγουδώντας άσεμνους διονυσιακούς σκοπούς και χορεύοντας ολόγυρά τους βακχικούς χορούς.

Ο Γέρμας Καστοριάς, μερική του άποψη

    2) Σαραϊλί και υποκόκκινα αυγά.
    Το μεσημέρι της Κυριακής όλες οι χρυσοχέρες νοικοκυρές του Γέρμα ψήνουν σε ταβά (μεγάλο ταψί) και σε γάστρα το παραδοσιακό σαραϊλί, που έχουν παρασκευάσει την προηγούμενη ημέρα. Το εν λόγω σαραϊλί περιέχει ψίχα καρυδιών, κανέλα και μπόλικο σιρόπι. Την ίδια ημέρα βάφουν και αρκετά αυγά υποκόκκινα, χρησιμοποιώντας προς τούτο (για τη βαφή τους) φλούδες κρεμμυδιού. Τα υπόψη ανοιχτοκόκκινα αυγά παραπέμπουν τους Γερμανιώτες στα κόκκινα αυγά του Πάσχα και τους προαγγέλλουν έτσι την Ανάσταση του Κυρίου.
    Β) ΚΑΘΑΡΑ ΔΕΥΤΕΡΑ
    Φουρνουτάρες και φωλιές πουλιών.

Κλουδαριά καιόμενη

    Η Καθαρή Δευτέρα είναι η πρώτη ημέρα της Μεγάλης Σαρακοστής και γι’ αυτό όλοι οι Γερμανιώτες τηρούν κατ’ αυτήν αυστηρή νηστεία. Το πρωί της υπόψη Δευτέρας οι γυναίκες του Γέρμα ψήνουν στο φούρνο τους νόστιμες φουρνουτάρες (λαγάνες), οι οποίες συνοδεύονται στο τραπέζι από ελιές, τουρσί και χαλβά. Όλοι γεύονται ανεμπόδιστα τις φουρνουτάρες και τα λοιπά νηστίσιμα εδέσματα, εκτός απ’ τα μικρά παιδιά. Αυτά για να φάνε, πρέπει προηγουμένως να βρουν και να προσκομίσουν στη μητέρα τους μία εγκαταλειμμένη φωλιά μικρού πουλιού. Προς τούτο, τρέχουν στους φράχτες των κήπων, βρίσκουν φωλιές από "τσάρδακες" ή "τσιτσιδόνες" (καρδερίνες), τοποθετούν εντός τους 1 - 2 αυγά αρνίθας (κότας) και κατόπιν παίρνουν ελεύθερα το πρόγευμά τους.

Γερμανιώτικο σαραϊλί

Γερμανιώτικες "φουρνουτάρες" (λαγάνες)

Η τσιτσιδόνα (καρδερίνα)

Γερμανιώτικο παραμύθι: "Το τσικνισμένο φαγητό"

Κρέας χοιρινό με τσικνισμένο λάχανο

   Μια φορά κι έναν καιρό ήταν και καπού'ταν (: κάπου ήταν) ένα πολύ αγαπημένο αντρόγυνο. Ο άντρας ήταν εργατικός και καλοφαγάς, ενώ η γυναίκα του ήταν άριστη μαγείρισσα. Κάποια ημέρα πέθανε η γυναίκα και ο σύζυγός της δεν είχε παρηγοριά.

   Πέρασαν 2 -3 χρόνια και ο άντρας ξαναπαντρεύτηκε μια νεαρή γυναίκα, που ήταν κι αυτή καλή μαγείρισσα. Από τότε και στο εξής, όταν ο άντρας απόσωνε κάποιο φαγητό που είχε μαγειρέψει η δεύτερη σύζυγός του, έλεγε: "Νόστιμο το φαγητό, σαν της μακαρίτισσας" (: της πρώτης του γυναίκας). Μόνον όταν έτρωγε ένα φαγητό που περιελάμβανε πράσο ή λάχανο, έλεγε: "Νόστιμο το φαγητό, αλλά όχι σαν της μακαρίτισσας".

Κρέας με τσικνισμένο πράσο.

   Κάθε φορά που η νέα σύζυγος άκουγε αυτά τ’ απαξιωτικά λόγια του άντρα της, για τα φαγητά της με πράσο και με λάχανο, στενοχωριόταν πολύ και γι΄ αυτό προσπαθούσε κατόπιν να τα μαγειρέψει πιο καλά. Πλην εις μάτην. Ο άνδρας της εξακολουθούσε να έχει την ίδια υποτιμητική άποψη για τα εν λόγω δύο φαγητά.

   Μια μέρα, η σύζυγος μαγείρεψε κρέας χοιρινό με λάχανο και το έβαλε στη φωτιά να βράσει. Όμως κάτι συνέβη, ξέχασε την κατσαρόλα επάνω στην πυροστιά και το φαγητό τσίκνισε. Όταν το πήρε είδηση ήταν πλέον αργά. Έτσι αναγκάστηκε να προσφέρει στον άντρα της το τσικνισμένο φαγητό, και περίμενε να την κατσαδιάσει. Έγινε όμως ακριβώς το αντίθετο. Ο σύζυγός της, μόλις το έφαγε είπε: "Νόστιμο το φαγητό, σαν της μακαρίτισσας".

Γερμανιώτικη πίτα με λάχανα και λουβουδιές.

   Όταν το άκουσε αυτό η νεαρή σύζυγος κατάλαβε αμέσως ποιο ήταν και είναι το μυστικό της μαγειρικής που νοστιμίζει τα φαγητά με λάχανο και με πράσο, η τσίκνα τους. Κι από τότε, μαγείρευε τα υπόψη φαγητά «σαν τη μακαρίτισσα», τ’ άφηνε δηλαδή να τσικνίσουν κι ελάμβανε τις ευχαριστίες του αγαπημένου της άντρα.

   Κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

Ο Γερμανιώτης φωτογράφος Τάκης Ζιώγας (1934 – 2010)

Ο αξέχαστος Τάκης Ζιώγας.

Ο άριστος φωτογράφος Τάκης Ζιώγας γεννήθηκε στην Καστοριά το έτος 1934. Ήταν γιος του Γερμανιώτη Βασίλη Ζιώγα και γι’ αυτό αγαπούσε πολύ κι επισκεπτόταν τακτικά το χωριό τής καταγωγής του, τον Γέρμα Καστοριάς.

Κατά την εφηβική του ηλικία εργάστηκε στο φωτογραφείο του Καστοριανού Θ. Καραπατσακίδη κι έμαθε καλά τα μυστικά της φωτογραφικής τέχνης. Όταν ενηλικιώθηκε παρακολούθησε μαθήματα φωτογραφίας στην ανάλογη Σχολή ABC.

Απ’ το έτος 1977 κι ως το θάνατό του (12 – 11 – 2010), παρουσίασε εκλεκτά έργα του σε ατομικές του και ομαδικές Εκθέσεις Φωτογραφίας, που οργανώθηκαν και στήθηκαν στην πόλη της Καστοριάς, καθώς και στις πόλεις, Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Μυτιλήνη, Τορόντο, Σόφια, και Βερολίνο. Κατά το ίδιο χρονικό διάστημα δίδαξε εθελοντικά και αφιλοκερδώς την τεχνική της φωτογραφίας, στο ανάλογο Τμήμα του Μουσικοφιλολογικού Συλλόγου «Αρμονία» Καστοριάς. Εξέδωσε δύο υπέροχα φωτογραφικά λευκώματα με τους αντίστοιχους τίτλους: «Καστοριά. Άνθρωποι – Λίμνη – Τοπίο» και «Νομός Καστοριάς. Ο τόπος και ο χρόνος».

Ο Δημητράκης Μπουζιάνης (+ 1980;)

Πεθαίνοντας, άφησε σε όλους μας μία μεγάλη συλλογή φωτογραφιών, που υμνούν τη φυσική και αστική ομορφιά της Καστοριάς και αποτυπώνουν τη ζωή και τις ασχολίες των απλών κατοίκων τής αναφερόμενης πόλης και των γύρω χωριών της.

Ο Γράφων Γιώργος Αλεξίου ήμουν αγαπητός φίλος του Τάκη Ζιώγα. Θυμάμαι, ότι πήγα μαζί του 2– 3 φορές στον Γέρμα και τον βοήθησα να φωτογραφίσει όλες τις μεταβυζαντινές εικόνες της ενοριακής εκκλησίας του χωριού. Τις φωτογραφίες αυτές μου τις χάρισε ο αείμνηστος Τάκης και τις έχω στο Αρχείο μου.

Ο Τάκης Ζιώγας φωτογράφισε κατά καιρούς και αρκετούς συμπατριώτες του Γερμανιώτες. Πέντε χαρακτηριστικές φωτογραφίες Γερμανιωτών, που εμπεριέχονται στο Λεύκωμά του «Καστοριά. Άνθρωποι – Λίμνη – Τοπίο», παρουσιάζονται εδώ.



Ο Ντούλης Έξαρχος (+1980;)



Η εξαδέλφη τού Τάκη, Ζωΐτσα.





Η Κατίνα, εξαδέλφη τού Τάκη.



Ο Τριαντάφυλλος Αλεξίου (+2006).